Portal Orzeczeń Sądu Rejonowego dla Warszawy-Śródmieścia w Warszawie

Formularz UK 1

Sygnatura akt

II K 687/24

Jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku dotyczy tylko niektórych czynów lub niektórych oskarżonych, sąd może ograniczyć uzasadnienie do części wyroku objętych wnioskiem. Jeżeli wyrok został wydany w trybie art. 343, art. 343a lub art. 387 k.p.k. albo jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku obejmuje jedynie rozstrzygnięcie o karze i o innych konsekwencjach prawnych czynu, sąd może ograniczyć uzasadnienie do informacji zawartych w częściach 3–8 formularza.

USTALENIE FAKTÓW

Fakty uznane za udowodnione

Lp.

Oskarżony

Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano)

1.1.1.

D. P. (1)

w dniu 14 kwietnia 2015 roku w W., w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, doprowadził Bank (...) S.A. z siedzibą w W. do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w kwocie 23.000 zł poprzez przedłożenie, w celu uzyskania kredytu (...) w w/w kwocie, stwierdzające nieprawdę wcześniej podrobione zaświadczenie o zatrudnieniu i zarobkach w „(...)” na nazwisko D. P. (1) z dnia 1 kwietnia 2015r., który to dokument dotyczył istotnych okoliczności dla uzyskania kredytu gotówkowego i przez to wprowadził w błąd pracownika pokrzywdzonego podmiotu co do faktu zatrudnienia,

tj. o czyn z art. 286 § 1 k.k. w zb. z art. 297 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k.

Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za udowodnione

Dowód

Numer karty

D. P. (1) w dniu 14.04.2015r. podpisał w oddziale Banku (...) S.A. przy Placu (...) w W. umowę o prowadzenie konta, w tym rachunku oszczędnościowo-rozliczeniowego w złotych nr (...).

D. P. (1) podpisując umowę okazał prawo jazdy i dowód osobisty i została sprawdzona jego tożsamość przez pracownika banku, w tym czy jego twarz jest zgodna z tą widoczną na dokumentach.

umowa o prowadzenie konta w (...) z 14.04.2015r.

445-460

zeznania świadka E. U.

87-88, 481-482

zeznania A. M.

66-67

D. P. (1) w dn. 2.04.2015r. złożył wniosek w oddziale Banku (...) S.A. przy Placu (...) w W. o udzielenie Kredytu (...). We wniosku podał, że pracuje w firmie (...), jego staż pracy wynosi 10 lat, a u tego pracodawcy 8 miesięcy i że osiąga dochód netto miesięczny 5.361,82 zł z tytułu umowy o pracę. Do wniosku załączył uprzednio podrobione przez nieustaloną osobę zaświadczenie o zatrudnieniu i wysokości wynagrodzenia, z którego wynikało, że pracuje we wspomnianej firmie od 1.04.2014r. za wynagrodzeniem jak wyżej, umowę o pracę. Na zaświadczeniu widniała pieczęć "Specjalista ds. Finansowych, Płac i Kadr mgr M. M.", a w rzeczywistości nigdy taka osoba nie pracowała w tej firmie. D. P. (1) również nigdy nie pracował w tej firmie; w tym czasie był zarejestrowany w urzędzie pracy jako osoba bezrobotna bez prawa do zasiłku.

Na podstawie przedłożonych dokumentów D. P. (1) zawarł z Bankiem (...) S.A. umowę Kredytu (...) nr (...), na kwotę 23.000 zł, na okres 14.04.2014r.-10.04.2023r., którą przelano mu na jego rachunek nr (...) założony tego samego dnia w tym banku. Do zawarci umowy doszło w trakcie osobistego spotkania oskarżonego z pracownicami banku w oddziale przy Placu (...) w W..

(...) była od 25.07.2000r. do 13.04.2017r. zarejestrowana w (...)

H. P. (1) nie żyje od 3.11.2021r. i nie zdołano go przesłuchać w toku postępowania.

zaświadczenie o zatrudnieniu z (...) z 1.04.2015r.

30

wniosek o udzielenie Kredytu (...) z 2.04.2015r.

30

umowa Kredytu (...) z 14.04.2015r.

30

informacja z ZUS dot. D. P. (1) z 31.12.2015r. i dot. M. M. z 20.09.2024r.

2, 398

zeznania K. G.

25-26

zeznania E. U.

87-88

opinia biegłego z zakresu kryminalistycznych badań dokumentów R. P.

114-124

dane z (...) dot. (...)

219

informacja z Powiatowego Urzędu Pracy w K. z 7.09.2020r. dot. D. P.

269-270

dane z bazy PESEL dot. H. P.

390

historia rachunku bankowego D. P. nr (...)

395-397

D. P. (1) dokonał jedynie spłaty 5 rat kredytu w kwotach:

- 359 zł w dn. 7.05.2015r.,

- 380 zł w dn. 19.05.2015r.,

- 360 zł w dn. 2.07.2015r.,

- 360 zł w dn. 3.08.2015r.,

- 400 zł w dn. 30.09.2015r.

Na dzień 13.02.2025r. jego zaległość z tytułu zaległych rat wynosi 48.139,61 zł.

zeznania K. G.

25-26

informacja z Banku (...) S.A. z 4.02.2025r.

513

D. P. (1) jest osobą 4-krotnie karaną sądownie. Pozostałe 3 czyny mają podobne modus operandi jak w przypadku niniejszej sprawy.

odpis wyroku Sądu Rejonowego dla Warszawy-Woli z 29.05.2017r. sygn. (...)

425-426

odpis wyroku łącznego Sądu Rejonowego dla Warszawy-Woli z 28.10.2022r., sygn. (...)

430-431

dane o karalności D. P. z 3.01.2025r.

476-478

odpis wyroku nakazowego Sądu Rejonowego w Koninie z 5.07.2016r. sygn. (...)

491

odpis wyroku Sądu Rejonowego w Koninie z 23.03.2016r. sygn. (...)

493

D. P. (1) od 2017r. mieszka w I., ma tam stałą pracę, zarobkuje ok. 3.400 netto euro miesięcznie. D. P. (1) wydaje na mieszkanie ok. 700 euro w miesiącu, na jedzenie 320 euro miesięcznie, a nadto ok. 3.000 zł przesyła byłej żonie na utrzymanie ich wspólnego dziecka.

D. P. (1) miał w 2022r. zadłużenie kredytowe w wysokości ok. 120.000 zł, nie spłacił należności orzeczonej wyrokiem Sądu Rejonowego dla Warszawy-Woli z 29.05.2017r. sygn. (...)

kwestionariusz wywiadu środowiskowego z 22.06.2022r.

427-429

wyjaśnienia oskarżonego

515-516

D. P. (1) po wydaniu wyroku Sądu Rejonowego w Koninie z 23.03.2016r. sygn. (...) nie realizował obowiązku informowania kuratora o przebiegu okresu próby w trakcie warunkowego zawieszenia wykonania kary pozbawienia wolności. Został za nim wystawiony w zw. z tym list gończy i był poszukiwany.

D. P. (1) nie uiścił należności sądowych zasądzonych wyrokiem Sądu Rejonowego dla Warszawy-Woli z 29.05.2017r. sygn. (...) i nie zdołano ich wyegzekwować.

wniosek kuratora w sprawie wykonania wyroku Sądu Rejonowego w Koninie z 23.03.2016r. sygn. (...)

494-500, 507

postanowienie Sądu Rejonowego dla Warszawy-Woli z 29.05.2017r. z 10.06.2019r. o umorzeniu należności sądowych

506

D. P. (1) udzielono 19.01.2023r. zezwolenia na odbywanie kary pozbawienia wolności orzeczonej wyrokiem łącznym Sądu Rejonowego dla Warszawy-Woli z 28.10.2022r., sygn. (...) w systemie dozoru elektronicznego. Z obowiązków się wywiązywał, stąd zwolniono go w dn. 15.11.2023r. z reszty odbywania kary.

D. P. (1) w trakcie odbywania kary w systemie dozoru elektronicznego pracował jako listonosz.

Ma on także prawo jazdy na samochody ciężarowe C1, tj. do 10 ton, oraz na wózki widłowe.

postanowienie Sądu Okręgowego w Koninie sygn. (...) z 19.01.2023r.

432-433

postanowienie Sądu Okręgowego w Koninie sygn. (...) z 15.11.2023r.

434-435

wyjaśnienia D. P. (1)

515-516

Fakty uznane za nieudowodnione

Lp.

Oskarżony

Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano)

1.2.1.

D. P. (1)

w dniu 14 kwietnia 2015 roku w W., w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, doprowadził Bank (...) S.A. z siedzibą w W. do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w kwocie 23.000 zł poprzez przedłożenie, w celu uzyskania kredytu (...) w w/w kwocie, stwierdzające nieprawdę wcześniej podrobione zaświadczenie o zatrudnieniu i zarobkach w „(...)” na nazwisko D. P. (1) z dnia 1 kwietnia 2015r., który to dokument dotyczył istotnych okoliczności dla uzyskania kredytu gotówkowego i przez to wprowadził w błąd pracownika pokrzywdzonego podmiotu co do faktu zatrudnienia,

tj. o czyn z art. 286 § 1 k.k. w zb. z art. 297 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k.

Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za nieudowodnione

Dowód

Numer karty

D. P. (1) nakreślił zapisy na zaświadczeniu o zatrudnieniu i zarobkach w „(...)” na nazwisko D. P. (1) z dnia 1 kwietnia 2015r., albo się pod nim podpisał.

Zapisy te zostały nakreślone przez te same osoby, które nakreśliły w zaświadczeniach będących przedmiotem postępowania (...) Sądu Rejonowego dla Warszawy Woli oraz (...) Sądu Rejonowego w Koninie.

materiał porównawczy od D. P. (1)

50

opinia biegłego z zakresu kryminalistycznych badań dokumentów R. P.

114-124, 463-474

zaświadczenie o zatrudnieniu i dochodzie ze sprawy (...) Sądu Rejonowego w Koninie

490

D. P. (1) spłaca swoje poprzednie zadłużenia, wpłacając na dedykowane konto, z którego może się zaspokajać komornik.

wyjaśnienia oskarżonego

516

OCena DOWOdów

Dowody będące podstawą ustalenia faktów

Lp. faktu z pkt 1.1

Dowód

Zwięźle o powodach uznania dowodu

1.1.1

wyjaśnienia D. P. (1)

Sąd dał wiarę wyjaśnieniom w zakresie w jakim były one zgodne z innymi przeprowadzonymi w sprawie dowodami, które to dowody Sąd uznał w pełni za wiarygodne. Sąd dał wiarę, że oskarżony był skazywany za oszustwa popełnione w okolicach 2015 roku, gdyż wynikało to bezspornie z załączonych do sprawy odpisów wyroków i danych o karalności.

Sąd dał także wiarę, że oskarżony pracuje od 2017r. za granicą, tj. w I., skąd przesyła pieniądze na utrzymanie swojej byłej żony i syna, zamieszkujących w P..

Zeznania E. U.

Sąd dał w pełni wiarę depozycjom świadka, gdyż jej słowa były zgodne z dowodami w postaci dokumentacji bankowej dot. oskarżonego oraz z zeznaniami A. M. i K. G.. Jako pracownik banku, osoba obca dla oskarżonego, nie miała podstaw, by go bezpodstawnie oskarżać, nadto świadek ta zeznawała na okoliczność procedur, jakie obowiązywały w (...) S.A. w 2015r., tj. w czasie czynu zabronionego, o które toczyło się przedmiotowe postępowanie.

Zeznania A. M.

Sąd dał w pełni wiarę depozycjom świadka, gdyż jej słowa były zgodne z dowodami w postaci dokumentacji bankowej dot. oskarżonego oraz z zeznaniami E. U. i K. G.. Jako pracownik banku, osoba obca dla oskarżonego, nie miała podstaw, by go bezpodstawnie oskarżać, nadto świadek ta zeznawała na okoliczność procedur, jakie obowiązywały w (...) S.A. w 2015r., tj. w czasie czynu zabronionego, o które toczyło się przedmiotowe postępowanie.

Zeznania K. G.

Sąd dał w pełni wiarę depozycjom świadka, gdyż jej słowa były zgodne z dowodami w postaci dokumentacji bankowej dot. oskarżonego oraz z zeznaniami E. U. i A. M.. Jako pracownik banku, osoba obca dla oskarżonego, nie miała podstaw, by go bezpodstawnie oskarżać, nadto świadek ta zeznawała na okoliczność procedur, jakie obowiązywały w (...) S.A. w 2015r., tj. w czasie czynu zabronionego, o które toczyło się przedmiotowe postępowanie.

Opinie biegłego z zakresu kryminalistycznych badań dokumentów R. P.

Opinie jasne, pełne, kompleksowe, wydane przez specjalistę w danej dziedzinie, brak podstaw do ich kwestionowania.

dane z (...) dot. (...)

Dokument pochodzący z urzędowego rejestru, w pełni wiarygodny, brak podstaw do kwestionowania.

informacja z Powiatowego Urzędu Pracy w K. z 7.09.2020r. dot. D. P.

dane z bazy PESEL dot. H. P.

informacja z ZUS dot. D. P. (1) z 31.12.2015r. i dot. M. M. z 20.09.2024r.

historia rachunku bankowego D. P. nr (...)

Dokumentacja pochodząca z banku, tj. instytucji zaufania publicznego, w pełni wiarygodna, brak podstaw do jej kwestionowania.

wniosek o udzielenie Kredytu (...) z 2.04.2015r.

umowa o prowadzenie konta w (...) z 14.04.2015r.

odpis wyroku łącznego Sądu Rejonowego dla Warszawy-Woli z 28.10.2022r., sygn. (...)

Dokumenty urzędowe, wydane w odpowiedniej formie, w pełni wiarygodne, brak podstaw do ich kwestionowania.

odpis wyroku Sądu Rejonowego dla Warszawy-Woli z 29.05.2017r. sygn. (...)

odpis wyroku nakazowego Sądu Rejonowego w Koninie z 5.07.2016r. sygn. (...)

odpis wyroku Sądu Rejonowego w Koninie z 23.03.2016r. sygn. (...)

postanowienie Sądu Rejonowego dla Warszawy-Woli z 29.05.2017r. z 10.06.2019r. o umorzeniu należności sądowych

postanowienie Sądu Okręgowego w Koninie sygn. (...) z 19.01.2023r.

postanowienie Sądu Okręgowego w Koninie sygn. (...) z 15.11.2023r.

kwestionariusz wywiadu środowiskowego z 22.06.2022r.

Dokument sporządzony przez uprawniony podmiot, w ramach kompetencji; treści wynikającej z tego kwestionariusza nie zaprzeczał sam oskarżony; brak podstaw do kwestionowania.

wniosek kuratora w sprawie wykonania wyroku Sądu Rejonowego w Koninie z 23.03.2016r. sygn. (...)

dane o karalności D. P. z 3.01.2025r.

Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów
(dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów)

Lp. faktu z pkt 1.1 albo 1.2

Dowód

Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu

zeznania E. R.

Świadek nie miała wiedzy na okoliczności zw. z tą sprawą.

zeznania K. P.

Świadek nie miała wiedzy na okoliczności zw. z tą sprawą.

wyjaśnienia D. P. (1)

Sąd nie dał wiary, że nie popełnił on zarzucanego czynu, gdyż o zawarciu przez niego umowy kredytowej wskazanej w akcie oskarżenia świadczy przede wszystkim fakt, że to jego podpis znajduje się pod tym wnioskiem, co wynika bezspornie z opinii biegłego z zakresu pisma ręcznego. Wskazać należy także, że na rozprawie 13.02.2025r. sam podał, że podpisy widniejące na umowie rachunku bankowego i wniosku kredytowym z 2.04.2015r. oraz umowie kredytowej z 14.04.2015r. podał on, że te podpisy są podobne do jego, co pokazuje, że mimo iż formalnie zaprzecza temu, by zaciągnął ten kredyt, to niejako sam się do tego przyznaje, podając, że podpisy te są podobne do jego.

Sąd nie dał wiary także wyjaśnieniom oskarżonego w zakresie, w jakim podał, że stara się on spłacać swoje przeszłe zobowiązania finansowe. Jak wynikało ze jego słów z rozprawy z 13.02.2025r., a także z wywiadu środowiskowego (k. 427-429), od 2017 roku zarobkuje on w I., i osiąga wynagrodzenie w wysokości 13,50 euro brutto za godzinę, a pracuje ok. 240 godzin w miesiącu, co oznacza, że zarabia ok. 3.240 euro brutto miesięcznie, czyli ok. 2.500 euro netto miesięcznie (ok. 11.000 zł).

Oskarżony zamieszkując w I. ponosi koszty najmu mieszkania, który wynajmuje wraz z kolegą (700 euro miesięcznie), zakupów (320 euro miesięcznie). Nadto przelewa co miesiąc ok. 3.000 zł na rachunek bankowy E. P., na potrzeby ich małoletniego syna. D. P. (1) ma także rachunek bankowy w P., który jest zajęty przez komornika. Oskarżony podawał, że przelewa na ten rachunek od 100 do 300 euro miesięcznie, lecz w ocenie Sądu depozycje te nie były wiarygodne. D. P. (1) nie przedstawił jakichkolwiek dowodów, np. potwierdzeń wpłat, a nadto, zapytany czy na telefonie może okazać te przelewy wskazał, że dokonuje je poprzez aplikację (...) z telefonu, który zostawił w D.. Takie wyjaśnienia uznać należy za nieprawdziwe i służące wykazaniu, że ma od dobrą wolę co do spłaty swoich zobowiązań, ale faktycznie jednak tego nie czyni. Co istotne, jak wynikało z wywiadu środowiskowego przeprowadzonego wobec oskarżonego w czerwcu 2022r. (k. 427-429) w ramach postępowania prowadzonego przed Sądem Rejonowym dla Warszawy-Woli w W., oskarżony miał wtedy zadłużenie na i minimum 120.000 zł, i brak było informacji, by te długi spłacił, mimo iż już wówczas od 5 lat zamieszkiwał w I..

PODSTAWA PRAWNA WYROKU

Punkt rozstrzygnięcia z wyroku

Oskarżony

☒

3.1. Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania zgodna z zarzutem

I

D. P. (1)

Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej

Art. 286 § 1 k.k. stanowi, że odpowiedzialności karnej podlega ten, kto, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, doprowadza inną osobę do niekorzystnego rozporządzenia własnym lub cudzym mieniem za pomocą wprowadzenia jej w błąd albo wyzyskania błędu lub niezdolności do należytego pojmowania przedsiębranego działania.

Z kolei art. 297 § 1 k.k. stanowi, że odpowiedzialności karnej podlega ten kto, w celu uzyskania dla siebie lub kogo innego, od banku lub jednostki organizacyjnej prowadzącej podobną działalność gospodarczą na podstawie ustawy albo od organu lub instytucji dysponujących środkami publicznymi – kredytu, pożyczki pieniężnej, poręczenia, gwarancji, akredytywy, dotacji, subwencji, potwierdzenia przez bank zobowiązania wynikającego z poręczenia lub z gwarancji lub podobnego świadczenia pieniężnego na określony cel gospodarczy, instrumentu płatniczego lub zamówienia publicznego, przedkłada podrobiony, przerobiony, poświadczający nieprawdę albo nierzetelny dokument albo nierzetelne, pisemne oświadczenie dotyczące okoliczności o istotnym znaczeniu dla uzyskania wymienionego wsparcia finansowego, instrumentu płatniczego lub zamówienia.

W przedmiotowej sprawie zostało udowodnione (przede wszystkim poprzez dokumentację pochodzącą z (...) S.A. i opinię biegłego z zakresu kryminalistycznego badania dokumentów), że D. P. (1) w dn. 2.04.2015r. w placówce Banku (...) S.A. przy Pl. (...) w W. złożył wniosek o udzielenie mu przez ten bank kredytu na kwotę 30.000 zł. Do wniosku tego załączył zaświadczenie o zatrudnieniu i wynagrodzeniu pochodzące rzekomo od jego pracodawcy (...). Jak jednak się okazało, oskarżony w tamtym ani w żadnym innym okresie nie pracował w tej firmie; nie pracowała tam także M. M. (1), której podpis i pieczątka widniały na tym zaświadczeniu jako specjalista ds. finansowych, płac i kadr. Zaświadczenie to było w zw. z tym w sposób oczywisty podrobione. Ponad wszelką wątpliwość niniejsze postępowanie dowiodło także, że D. P. (1) w dn. 2.04.2015r. założył osobiście w oddziale tego banku rachunek bankowy, który był wskazany jako właściwy do wypłaty kwoty wnioskowanego kredytu. Oskarżony podpisał się własnoręcznie pod umową rachunku bankowego, a jego tożsamość była weryfikowana z okazanym dokumentem tożsamości, w tym ze zdjęciem znajdującym się na tym dowodzie (taka procedura obowiązywała wówczas w tym banku i doświadczenie życiowe nie pozwala uznać, że akurat oskarżony nie był weryfikowany ze swoim dokumentem tożsamości, tak jak próbował to sugerować D. P. (1)). Zarówno sam wniosek, jak i umowę kredytową z 14.04.2015r. podpisał D. P. (1) (biegły z zakresu pisma ręcznego nie miał wątpliwości, iż jest to pismo oskarżonego). Oskarżony we wniosku o udzielenie tego kredytu podał te nieprawdziwe dane wynikające z podrobionego zaświadczenia o zatrudnieniu i wynagrodzeniu, wprowadzając tym samym w błąd pracowników banku i doprowadzają bank do niekorzystnego rozporządzenia mieniem. Na tej podstawie, bank będąc wprowadzony w błąd przez oskarżonego, udzielił mu 14.04.2015r. wnioskowanego kredytu w wysokości 23.000 zł. Oskarżony spłacił tylko kilka pierwszych rat. Na dzień zamknięcia przewodu sądowego, kwota zadłużenia wynikająca z tego zobowiązania finansowego wynosiła wraz z odsetkami, prowizją, opłatami 48.139,61 zł.

Tym samym działanie oskarżonego wypełniło jednocześnie znamiona występków z art. 286 § 1 k.k. i art. 297 § 1 k.k., a jako, że było stanowiło to zbieg kumulatywny, należało zastosować art. 11 § 2 k.k.

W ocenie Sądu oskarżony nie dopuścił się jednak występku z art. 270 § 1 k.k. Jak wskazano w wyroku Sądu Apelacyjnego w Katowicach z 17.11.2022r., sygn. II AKa 229/22, Legalis nr 3078913 "Zbędna jest kumulatywna kwalifikacja prawna przestępstwa z art. 297 § 1 KK oraz z art. 270 § 1 k.k., jeżeli kredytobiorca wyłącznie przedstawia sfałszowane dokumenty, a sam w ich fałszowaniu, „wytwarzaniu” nie bierze udziału. Skoro bowiem kredytobiorca działając w myśl art. 297 k.k przedkłada takie dokumenty, to oczywistym jest, że w ten sposób się nimi posługuje. Mimo werbalnej różnicy w określeniu czynności „przedstawia” i „posługuje”, istota tego działania jest tożsama." Podobnie stwierdził Sąd Apelacyjny w Warszawie w wyroku z 14.12.2016r., sygn. II AKa 383/16 (LEX nr 2365554) oraz Sąd Okręgowy we Wrocławiu w wyroku z 6.07.2016r., sygn. III K 349/14 (LEX nr 2096425).

Tutejszy Sąd w pełni podziela wyrażone wyżej poglądy.

W niniejszej sprawie brak było dowodów, że D. P. (1) brał udział w podrabianiu zaświadczeniu o zatrudnieniu i wynagrodzeniu, ale jedynie, że uzyskał je od nieustalonej osoby trzeciej, i się nim następnie posłużył, stąd też z kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu należało wyeliminować art. 270 § 1 k.k.

Sąd w niniejszej sprawie zastosował stan prawny z chwili popełnienia przestępstwa (art. 4 § 1 k.k.), uznając, że mimo iż zagrożenie ustawowe za czyn z art. 297 § 1 k.k. i art. 286 § 1 k.k. są identyczne obecnie i na dzień 14.04.2015r., to całość regulacji wówczas obowiązująca była bardziej względna dla oskarżonego, w szczególności mając na uwadze brzmienie art. 37a k.k., który był formalnie możliwy do zastosowania, i dawałby Sądowi możliwość orzeczenia grzywny od 10 stawek oraz ograniczenia wolności od 1 miesiąca, a nie jak obecnie od 150 stawek dziennych grzywny lub od 4 miesięcy ograniczenia wolności. Okoliczność, iż Sąd nie zastosował tej regulacji jest irrelewantna, gdyż oceniać należy jaki stan prawny były generalnie korzystniejszy dla oskarżonego, a dopiero wówczas w jego ramach należy oceniać, które regulacje będą zastosowane, a które nie.

☐

3.2. Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania niezgodna z zarzutem

Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej

☐

3.3. Warunkowe umorzenie postępowania

Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach warunkowego umorzenia postępowania

☐

3.4. Umorzenie postępowania

Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach umorzenia postępowania

☐

3.5. Uniewinnienie

Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach uniewinnienia

KARY, Środki Karne, PRzepadek, Środki Kompensacyjne i
środki związane z poddaniem sprawcy próbie

Oskarżony

Punkt rozstrzygnięcia
z wyroku

Punkt z wyroku odnoszący się
do przypisanego czynu

Przytoczyć okoliczności

D. P. (1)

I

I

Zasady wymiaru kary statuuje art. 53 k.k. § 1. Sąd wymierza karę według swojego uznania, w granicach przewidzianych w ustawie, uwzględniając stopień społecznej szkodliwości czynu, okoliczności obciążające i okoliczności łagodzące, cele kary w zakresie społecznego oddziaływania, a także cele zapobiegawcze, które ma ona osiągnąć w stosunku do skazanego. Dolegliwość kary nie może przekraczać stopnia winy.

§ 2. Wymierzając karę, sąd uwzględnia w szczególności motywację i sposób zachowania się sprawcy, zwłaszcza w razie popełnienia przestępstwa na szkodę osoby nieporadnej ze względu na wiek lub stan zdrowia, popełnienie przestępstwa wspólnie z nieletnim, rodzaj i stopień naruszenia ciążących na sprawcy obowiązków, rodzaj i rozmiar ujemnych następstw przestępstwa, właściwości i warunki osobiste sprawcy, sposób życia przed popełnieniem przestępstwa i zachowanie się po jego popełnieniu, a zwłaszcza staranie o naprawienie szkody lub zadośćuczynienie w innej formie społecznemu poczuciu sprawiedliwości, a także zachowanie się pokrzywdzonego.

W niniejszej sprawie oskarżonemu przypisano sprawstwo czynu z art. 286§1 k.k., zagrożonego karą od 6 miesięcy do 8 lat pozbawienia wolności, oraz czynu z art. 297§1 k.k., zagrożonego karą od 3 miesięcy do 5 lat pozbawienia wolności. Karę wymierzono przy zastosowaniu art. 11§3 k.k., i jako podstawę skazania wzięto pod uwagę granice kary dot. przestępstwa z art. 286§1 k.k., co nie stało na przeszkodzie orzeczeniu innych środków przewidzianych w ustawie na podstawie wszystkich zbiegających się przepisów.

Stopień zawinienia D. P. (1) był wysoki. Brak jest jakichkolwiek wątpliwości, co do poczytalności oskarżonego w trakcie czynu lub w trakcie postępowania. Jego działanie było umyślne i zaplanowane.

Także stopień społecznej szkodliwości czynu popełnionego przez oskarżonego w ocenie Sądu był wysoki. D. P. (1) dokładnie zaplanował przestępcze działanie, zdobywając podrobione zaświadczenie o zatrudnieniu i zarobkach, a następnie posługując się nim w trakcie wnioskowania o kredyt w (...) S.A. Oskarżony doskonale sobie zdawał sprawę, że przy jego ówczesnej sytuacji finansowej nie otrzymałby żadnego kredytu w banku, i wykonał takie działania, z premedytacją, aby otrzymać to wsparcie finansowe. Nie była to pochopna, nagła, nieprzemyślana decyzja. Nadto D. P. (1) swoim działaniem wypełnił znamiona 2 występków, co zwiększa społeczną szkodliwość czynu.

Jako okoliczności obciążające Sąd uznał fakt, że D. P. (1) nie podjął do tej pory jakiejkolwiek inicjatywy, aby spłacić zobowiązanie wobec (...) S.A., a wręcz zapytany na rozprawie w dn. 13.02.2025r. podawał, że nie zamierza tego spłacać, gdyż neguje swoje sprawstwo. Taka postawa zasługuje na dezaprobatę, ale jest ona konsekwencją tego, że oskarżony w ogóle nie wykazuje inicjatywy spłaty swoich przeszłych zobowiązań (co wynikało chociażby z wywiadu środowiskowego z 2022r.).

Sąd w przedmiotowej sprawie miał możliwość zastosowania wobec oskarżonego art. 37a k.k., tj. wymierzenia mu kary grzywny lub ograniczenia wolności. W ocenie Sądu w przypadku tego oskarżonego, przy takich okolicznościach sprawy, nie było to możliwe i zasadne, i należało orzec karę izolacyjną. Wskazać należy, że oskarżony w przeszłości swoją postawą wyrażał ignorowanie orzeczonych wobec niego kar. Pierwszy prawomocny wyrok dot. oskarżonego (sygn. (...), Sąd Rejonowy w Koninie, wyrok z 23.03.2016r.) skutkował wymierzeniem mu kary 1 roku pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem na 3 lata, połączony z obowiązkiem informowania kuratora o przebiegu okresu próby. Oskarżony nie wywiązywał się jednak z nałożonego obowiązku, i kara ta została mu zarządzona do wykonania.

Wydając postanowienie o zarządzeniu tej kary do wykonania Sąd wówczas wskazał: „ (…) resocjalizacja w warunkach wolnościowych nie powiodła się. Nadto z uwagi na brak jakiegokolwiek kontaktu ze skazanym, orzekanie kar zastępczych wolnościowych będzie iluzoryczne z uwagi na niemożność ich wykonania (…) Analiza akt prowadzi jednak do wniosku, że skazany mimo prób nawiązania z nim kontaktu uporczywie unika kuratora i nie stosuje się do jego poleceń (…)” (k. 496-497)

Na mocy kolejnego wyroku (sygn. (...), Sąd Rejonowy w Koninie, wyrok z 5.07.2016r.) wymierzono mu karę 100 stawek dziennych grzywny po 10 zł. D. P. (1) nie wykonał tej kary (a wynosiła ona zaledwie 1000 zł), i postanowieniem z 17.04.2019r. zostało umorzone postępowanie wykonawcze w tej sprawie. (k. 506)

Na mocy kolejnego wyroku (sygn. (...), Sąd Rejonowy dla Warszawy-Woli w W., wyrok z 29.05.2017r.) orzeczono karę 6 miesięcy pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem na 2 lata. Także ta kara została wobec niego podjęta do wykonania.

Powyższe kary pozbawienia wolności nie mogły być przez kilka lat efektywnie wykonane, gdyż oskarżony nie reagował na pisma z Sądu, a list gończy wydany za nim przez kilka lat nie dawał pożądanego rezultatu. (k. 499-500, 507)

Ten sam sąd wyrokiem łącznym za sygn. (...) z 28.10.2022r., wymierzył mu karę 1 roku i 6 miesięcy pozbawienia wolności. Oskarżony wykonał tę karę w systemie dozoru elektronicznego, a z odbycia jej części został warunkowo zwolniony postanowieniem z 15.11.2023r.

Wskazać należy, że mimo iż w/w wyroki zapadły już po popełnieniu przez oskarżonego czynu, za który obecnie jest sądzony, to pokazuje to ewidentnie jaki jest pobłażliwy stosunek D. P. (1) do prawomocnych orzeczeń sądowych. Sądy wielokrotnie dawały szansę oskarżonemu, poprzez wymierzanie mu kar z warunkowym zawieszeniem, zobowiązując go do prozaicznego obowiązku informowania kuratora o przebiegu okresu próby i realizowania postanowień dozoru, ale oskarżony swoją ignorancką postawą doprowadził, że każda z orzeczonych wobec niego kar z warunkowym zawieszeniem została zarządzona do wykonania. Oskarżony nawet nie poczuwał się do uiszczenia grzywny, którą orzeczono wobec niego w najniższej możliwie wysokości, tj. 1.000 zł. W ocenie Sądu fakt, że oskarżony finalnie wykonał te kary pozbawienia wolności w ramach dozoru elektronicznego (połączone węzłem kary łącznej) nie może zmieniać negatywnej oceny jego działania przez wiele lat i nie mogło skutkować wymierzeniem wobec niego kary grzywny czy ograniczenia wolności (z art. 37a k.k.) czy też orzeczeniem warunkowego zawieszenia kary pozbawienia wolności (co było możliwe, gdyż w trakcie czynu nie był skazany na karę pozbawienia wolności – por. art. 69§1 k.k.). Korzystanie z takich dobrodziejstw wobec osoby przez tyle lat lekceważącej wyroki sądowe byłoby całkowicie sprzeczne z zasadami prewencji ogólnej i działałoby demoralizująco na innych członków społeczeństwa.

Mając na uwadze wszystko powyższe, za adekwatną uznano karę 9 miesięcy pozbawienia wolności.

Wymiar kary, blisko dolnej granicy ustawowego zagrożenia, wynika z faktu, że oskarżony przed popełnieniem tego czynu nie był wcześniej karany, a także że swoją postawą polegającą na podjęciu pracy w I. oraz finansowaniu potrzeb rodziny pokazał, że ma zamiar w przyszłości i obecnie finansować swoje potrzeby poprzez pracę, a nie poprzez popełnianie kolejnych przestępstw (co nie niweluje negatywnej oceny postawy oskarżonego w zakresie tego, że nie poczuwa się w ogóle do spłaty swoich długów, mimo posiadania środków finansowych na to, a dzięki pracy za granicą polskie organy egzekucyjne są bardzo ograniczone w swoich kompetencjach, co pokazuje, że niejako „wybiera” on sobie, jakie płatności będzie wykonywać, a jakich nie zamierza).

D. P. (1)

II

I

Sąd na podstawie art. 46§1 k.k. orzekł wobec oskarżonego na rzecz pokrzywdzonego Banku (...) S.A. z siedzibą w W. obowiązek naprawienia szkody w całości poprzez zapłatę kwoty 48.139,61 zł. Kwota ta stanowi kapitał wymagalny, odsetki wymagalne, zaległe opłaty i prowizje, odsetki karne dot. udzielonego oskarżonemu kredytu przez pokrzywdzonego w dn. 14.04.2015r. o nr (...). Obowiązek naprawienia szkody orzeka się zgodnie z przepisami prawa cywilnego, a art. 361§2 k.c. stanowi, że w braku odmiennego przepisu ustawy lub postanowienia umowy, naprawienie szkody obejmuje straty, które poszkodowany <tutaj pokrzywdzony> poniósł, oraz korzyści, które mógłby osiągnąć, gdyby mu szkody nie wyrządzono. Nadto jako, że z umowy kredytowej w sposób jasny wynikał sposób naliczenia odsetek, opłat, prowizji, szkoda obejmuje także te kwoty, gdyż oskarżony podpisując umowę kredytową godził się na to, i bez tych postanowień do zawarcia umowy by nie doszło, nadto były one naliczane zgodnie z prawem i zawartą umową (por. art. 359 k.c.). Truizmem byłoby także stwierdzenie, że zwrot jedynie kwoty kapitału po 10 latach od zaciągnięcia zobowiązania byłoby w sposób oczywisty krzywdzące dla banku, gdyż z powodu inflacji na przestrzeni tych lat, realna wartość udzielonego kredytu przez te wiele lat jest dzisiaj o wiele mniejsza niż 10 lat temu.

D. P. (1)

III

I

Sąd na podstawie art. 44§1 k.k. orzekł przepadek przedmiotowego dowodu rzeczowego, gdyż pochodził on z przestępstwa.

Z uwagi na charakter tego dowodu rzeczowego, jako najwłaściwszy sposób przepadku uznano pozostawienie go w aktach sprawy.

D. P. (1)

IV

I

Sąd na podstawie art. 44§2 k.k. orzekł przepadek przedmiotowych dowodów rzeczowych, gdyż służyły one do popełniania przestępstwa.

Z uwagi na charakter tych dowodów rzeczowych, jako najwłaściwszy sposób przepadku uznano pozostawienie ich w aktach sprawy.

Inne ROZSTRZYGNIĘCIA ZAwarte w WYROKU

Oskarżony

Punkt rozstrzygnięcia
z wyroku

Punkt z wyroku odnoszący się do przypisanego czynu

Przytoczyć okoliczności

inne zagadnienia

W tym miejscu sąd może odnieść się do innych kwestii mających znaczenie dla rozstrzygnięcia,
a niewyjaśnionych w innych częściach uzasadnienia, w tym do wyjaśnienia, dlaczego nie zastosował określonej instytucji prawa karnego, zwłaszcza w przypadku wnioskowania orzeczenia takiej instytucji przez stronę

KOszty procesu

Punkt rozstrzygnięcia z wyroku

Przytoczyć okoliczności

V

Sąd na podstawie art. 626§1 kpk i art. 627§1 kpk orzekł, że koszty postępowania ponosi w całości D. P. (1), albowiem uzyskiwane dochody przez oskarżonego nie wskazują, by były podstawy do chociażby częściowego zwolnienia go od kosztów sądowych.

Na koszty postępowania złożyła się opłata sądowa w wysokości 180 zł (art. 2 ust. 1 pkt 3 ustawy o opłatach w sprawach karnych), oraz wydatki w postaci ryczałty za doręczenia na etapie postępowania przygotowawczego i sądowego oraz wynagrodzenie biegłego z zakresu pisma ręcznego, które to wydatki wyniosły łącznie 5.471,84 zł.

Podpis